List do Hebrajczyków

Kto napisał tę księgę?

Autorstwo Listu do Hebrajczyków wciąż pozostaje tajemnicą. Już Orygenes, jeden z największych uczonych we wczesnej historii Kościoła, nie był w stanie rozstrzygnąć tej kwestii. Na przestrzeni wieków pojawiło się kilka teorii na temat autorstwa listu, każda z nich budzi jednak pewne wątpliwości.

Większość Kościołów we wschodniej części Cesarstwa Rzymskiego uważała, że to Paweł napisał ten list, co spowodowało, że bardzo wcześnie został przez nie włączony do kanonu. Tego zdania był również Klemens Rzymski, który pisząc pod koniec I wieku list do Kościoła w Koryncie, w znacznej mierze opierał się na Liście do Hebrajczyków. Jednak wielu członków Kościoła zachodniego powątpiewało w autorstwo Pawła. Brano pod uwagę autorstwo Łukasza, Barnaby, Apollosa, a nawet samego Klemensa. Jednak fakt, że nie znamy autora tej księgi nie powinien w żaden sposób podważać jej autorytetu. Pod względem teologicznym List do Hebrajczyków wiele wnosi do kanonu biblijnego; od końca I wieku czerpano z niego jako z Pisma Świętego; chrześcijanie od dwóch tysięcy lat konsekwentnie uznają, że pochodzi z Bożego natchnienia, a tym samym jest księgą kanoniczną

W jakich okolicznościach powstała?

Silnie żydowski charakter Listu do Hebrajczyków pozwala określić datę jego powstania na lata 64-69 po Chrystusie. Znamienne jest to, że księga w żaden sposób nie wspomina o zniszczeniu Świątyni w Jerozolimie w 70 roku, zaś autor napisał ją tak, jakby system składania ofiar wciąż obowiązywał (Hbr 10,1-2.11). List zawiera niezliczone nawiązania do żydowskich obyczajów oraz do Starego Testamentu i przypuszczalnie był adresowany do społeczności wierzących w Chrystusa Żydów – najprawdopodobniej mieszkańców Rzymu.

Dlaczego List do Hebrajczyków odgrywa tak ważną rolę?

List do Hebrajczyków jasno określa kapłańską rolę Chrystusa w życiu wierzących. Jezus jest Synem Bożym, a zarazem w pełni Człowiekiem – dzięki swojej kapłańskiej posłudze otwiera ludziom drogę do Ojca w niebie poprzez modlitwę (Hbr 4,14-16). Kapłaństwo Jezusa stoi ponad starotestamentowym kapłaństwem Aarona, ponieważ jedynie poprzez Niego możemy dostąpić wiecznego zbawienia (Hbr 5,1-9). Co więcej, poprzez to, że ofiarował samego Siebie jako bezgrzeszną ofiarę za grzechy ludzi, Jezus stał się wiecznym i doskonałym Najwyższym Kapłanem, stojącym ponad wszystkimi innymi duchownymi (Hbr 7,24-26; 9,28).

Jakie jest główne przesłanie księgi?

List do Hebrajczyków wyraźnie pokazuje, że Jezus Chrystus przewyższa wszystkich ludzi, stojąc ponad wszelkimi dążeniami, zamierzeniami i nadziejami, ku którym skłania się ludzkie serce.

Przedstawia obraz Jezusa jako stojącego ponad aniołami, przynoszącego ludzkości lepsze życie dzięki zbawieniu, oferującego pewniejszą nadzieję niż to, co mogło obiecać Prawo Mojżeszowe, będącego doskonalszą niż byki i kozły ofiarą za nasze grzechy oraz zapewniającego lepsze dziedzictwo w niebie tym, którzy w Niego uwierzą (Hbr 1,4; 6,9; 7,19; 9,23; 10,34). Jezus naprawdę przewyższa wszystkich.

To przesłanie o wyższości Jezusa miało szczególne znaczenie dla chrześcijan pochodzenia żydowskiego mieszkających w Rzymie, których dotykały w tym czasie prześladowania wszczęte przez Nerona. Z tego powodu wielu z nich rozważało powrót do Prawa Mojżeszowego. Autor listu zapewnia tych żydowskich chrześcijan, że chociaż stoją w obliczu cierpienia, podążają właściwą drogą, powinni więc na niej wytrwać.

Jak to odnieść do siebie?

Starożytni stworzyli bożki wyrzeźbione z drewna lub kamienia. Współczesne społeczeństwo zrezygnowało z tamtych bożków na rzecz nowych – wymyślnych gadżetów, bogactwa, przyjemnego życia, a nawet własnych dzieci. Ludzie byli i są świadkami bądź uczestnikami niepohamowanego bałwochwalstwa stawiającego jakiś przedmiot lub osobę na miejscu jedynego prawdziwego Boga. Jakim bożkom ty oddajesz cześć w swoim życiu?

List do Hebrajczyków jasno pokazuje, że tylko jedna Osoba zasługuje na pierwsze miejsce w naszym życiu. Stawiamy na piedestale naszą karierę, bałwochwalczo pokładamy nadzieję w naszych dzieciach, tymczasem Jezus proponuje nam wyższą pozycję, najlepszego Kapłana, najpewniejsze przymierze, najpełniejszą nadzieję i najlepszą ofiarę.

Tylko wtedy, kiedy oddamy Jezusowi należne Mu miejsce, wszystko inne w naszym życiu znajdzie się tam, gdzie powinno.

 

Powiązane Artykuły

Chroń swoje małżeństwo

Nie miałam pojęcia, że to zajdzie tak daleko. To był po prostu dobry kolega z pracy… Ze łzami w oczach kobieta opowiadała historię swojego romansu. Sprawa wyszła na jaw i teraz ona i jej mąż siedzieli w gabinecie swojego duszpasterza, z desperacją próbując znaleźć środek na uzdrowienie rozpadającego się małżeństwa. Ich historia to przejaw niepokojącego […]

Czytaj dalej

Dzień sądu

„Księga życia” to nowotestamentowe pojęcie swoimi korzeniami sięgające Starego Testamentu (zob. Księga Wyjścia 32,32-33; Księga Daniela 12,4; Księga Malachiasza 3,16). Ucząc swoich uczniów zasad nowego przymierza, Jezus zachęcał, by cieszyli się, że ich imiona zapisane są w niebie. (Ewangelia Łukasza 10,20) Apostoł Paweł przypominał swoim przyjaciołom w Filippi, że imiona wszystkich chrześcijan są odnotowane w […]

Czytaj dalej

Jak przezwyciężyć lęk?

Pytanie: W zeszłym miesiącu wydawało mi się, że miałem atak serca. Mój puls był wysoki, dłonie spocone i oddychałem bardzo ciężko. Myślałem, że to już koniec. Udałem się do szpitala, gdzie powiedziano mi, że moje serce pracuje prawidłowo, a objawy te były atakiem paniki. Od czasu do czasu ta sytuacja powtarza się i znów ogarnia […]

Czytaj dalej

Jak zacząć czytać Biblię?

Pytanie: Jestem osobą wierzącą od niedawna i chciałbym dowiedzieć się więcej na temat Biblii. Posiadam stary egzemplarz, należący kiedyś do mojej babci, ale trudno jest mi zrozumieć język, jakim jest napisana. Od czego powinienem zacząć? Jak ją czytać? Odpowiedź: To wspaniale, że chce Pan czytać Pismo Święte. Wielu chrześcijan pragnie lepiej poznać treść Biblii, ale […]

Czytaj dalej

Jak znaleźć zdrową wspólnotę?

Szukasz wspólnoty? Jakimi kryteriami się kierujesz? Czy wiesz, w jaki sposób rozpoznać zdrowo funkcjonującą społeczność chrześcijan? Być może niedawno przeprowadziłeś się do nowej miejscowości i nie jesteś zorientowany w lokalnym środowisku… Albo dopiero co stałeś się chrześcijaninem i poszukujesz duchowej rodziny, która pomoże ci stawiać kroki za Chrystusem… A może nie szukasz nowej wspólnoty, ale […]

Czytaj dalej

Jakie znaczenie miała śmierć Jezusa?

Pytanie: Jakiś czas temu usłyszałem, że Jezus „umarł za nasze grzechy”. Jak mam to rozumieć? W jaki sposób Jego śmierć odnosi się do mojego życia? Odpowiedź: By lepiej zrozumieć znaczenie śmierci Jezusa, wyobraźmy sobie scenę z sali sądowej, w której toczy się proces w sprawie naszych grzechów. My zasiadamy na ławie oskarżonych, a sędzią jest sam Bóg. […]

Czytaj dalej

Myśl roztropnie

Jest takie perskie przysłowie, które brzmi bardziej jak łamaniec językowy niż mądra rada. Mój nauczyciel retoryki z liceum kazał nam się go nauczyć z przyczyn oczywistych: Kto nie wie i nie wie, że nie wie, jest głupcem; unikaj go. Kto nie wie i wie, że nie wie, jest dzieckiem; naucz go. Kto wie i nie […]

Czytaj dalej

Myśl teo-logicznie

Przyznam się wam do czegoś – zdarzają się chwile, gdy zaczynam wątpić w Bożą dobroć. Mówię to ku własnemu zawstydzeniu. Kiedy sprawy przybierają obrót nie taki, jak bym sobie życzył, gdy na moje modlitwy nie otrzymuję odpowiedzi, gdy nie potrafię pogodzić cierpienia, jakiego jestem świadkiem, z miłosiernym charakterem Boga… wtedy właśnie zmagam się z wątpliwościami, […]

Czytaj dalej

Poznaj bohaterów Biblii

Pismo Święte pełne jest fascynujących historii. Żył w ziemi Us człowiek imieniem Hiob… (Księga Hioba 1,1) W podobny sposób rozpoczyna się narracja wielu biblijnych opowiadań. My, ich współcześni odbiorcy, jesteśmy zabierani w pełną niespodzianek podróż do innego świata. Ustami natchnionych pisarzy Bóg przenosi nas setki lat w czasie, by na przykładzie konkretnych osób uczyć nas […]

Czytaj dalej

Przezwyciężanie poczucia winy, czyli jak przyjąć przebaczenie?

Kaznodzieja Richard Baxter wielokrotnie w swoich pismach przestrzegał przed obciążaniem się toksycznym poczuciem winy: Tego rodzaju smutek, nawet jeśli powstał na skutek grzechu, może obierać nadmierny wyraz. Smutek taki pochłonął już niejednego.1 Wielebny Baxter uchwycił uczucia wielu z nas, którym niełatwo przychodzi przyjąć przebaczenie. Obciążające poczucie żalu z powodu grzechów popełnionych w przeszłości pogrąża wielu […]

Czytaj dalej