List Judy

Kto napisał tę księgę?

Podobnie jak w przypadku innych listów powszechnych, tytuł tej księgi również pochodzi od imienia jej autora. Większość biblistów za autora listu uznaje Judę, przyrodniego brata Jezusa. Przemawiają za tym przynajmniej dwa argumenty: po pierwsze, autor sam nazywa siebie "bratem Jakuba" (Jud 1,1), co oznacza, że przypuszczalnie nie chodzi tu o apostoła o tym samym imieniu, znanego jako "syn Jakuba" (Łk 6,16). A skoro Juda, będący autorem listu, jest bratem Jakuba, znaczy to, że należy do rodziny Jezusa (zob. „Kto napisał tę księgę?” w rozdziale poświęconym Listowi Jakuba). Po drugie, w Ewangelii Mateusza (13,55) znajdujemy wymienionych z imienia braci Jezusa – Jakuba i Judę. Chociaż Ewangelie podają inną wersję jego imienia – Judasz, niektóre tłumaczenia Biblii zmieniły je na Juda, prawdopodobnie z tego samego powodu, dla którego żaden człowiek nie chce nazwać swojego dziecka imieniem Judasz, które jednoznacznie kojarzy się z Judaszem Iskariotą – uczniem, który zdradził Jezusa.

Juda, tak jak jego starszy brat, Jakub, nie wierzył w Jezusa, kiedy chodził On jeszcze po ziemi. Dopiero po ukrzyżowaniu i zmartwychwstaniu, Juda przejrzał i został naśladowcą swojego przyrodniego Brata. 1 List do Koryntian (9,5) podaje informację, że bracia Pańscy wraz z żonami podjęli podróże misyjne.

Z tego niepełnego opisu wyłania się portret Judy (inaczej Judasza) jako człowieka, który przez pewien czas był nastawiony sceptycznie, lecz w końcu zawierzył Jezusowi. I kiedy podróżował, głosząc Ewangelię w kolejnych miastach, stanowił zarazem przeciwieństwo Judasza Iskarioty, zdrajcy Jezusa, jak i żywy przykład wierności.

W jakich okolicznościach powstała?

Trudno określić, kiedy powstał List św. Judy – przede wszystkim dlatego, że Biblia i tradycja ujawniają niewiele osobistych szczegółów na temat jego autora, a sam list nie podaje żadnych konkretnych osób czy miejsc. Jedyną dostępną nam wskazówką jest uderzające podobieństwo między Listem Judy a 2 Listem Piotra. Przyjmując, że list Piotra powstał jako pierwszy (64-66 r.), Juda napisał swój przypuszczalnie między rokiem 67 a 80.

Dlaczego List Judy odgrywa tak ważną rolę?

Krótki i pełen zniecierpliwienia List Judy wyraża jego przekonanie, że fałszywi nauczyciele powinni zostać potępieni i usunięci z Kościoła. Juda ujmuje rzecz zwięźle, nie przebierając w słowach. Dostrzega w Kościele ludzi i praktyki zasługujące na napiętnowanie, takie jak: odrzucanie autorytetu oraz dążenie do samozadowolenia. Przestrzegając przed nimi, przywołuje wiele obrazów biblijnych – począwszy od Kaina, który zamordował swojego brata Abla, aż po karę za grzechy zesłaną na mieszkańców Sodomy i Gomory (Jud 1,7.11). Przykłady te w sposób jednoznaczny pokazują, jakie jest stanowisko autora wobec opisywanych problemów.

Jakie jest główne przesłanie księgi?

Juda napisał swój list z dwóch powodów: chciał zdemaskować fałszywych nauczycieli, którzy przeniknęli do społeczności chrześcijańskiej, pragnął też zachęcić wierzących do mocnego trwania w wierze i walki o prawdę. Zdawał sobie sprawę, że fałszywi nauczyciele często niepostrzeżenie przekazują wierzącym swoje poglądy, starał się więc usilnie, w obrazowy sposób uzmysłowić wiernym, jak podstępni potrafią być ci odszczepieńcy. Chodziło mu jednak nie tylko o to, by uświadomić wierzącym zagrożenia, ale też skłonić ich, by aktywnie stawili czoła tym, którzy sprzeciwiali się Jezusowi Chrystusowi. Sposobem na to ma być ścisłe trzymanie się nauczania apostołów, wzajemne budowanie się w wierze, modlitwa w Duchu Świętym oraz trwanie w Bożej miłości (Jud 1,17.20-21).

Jak to odnieść do siebie?

Walcz o prawdę! Przeciwstawiaj się błędom! List Judy to zbiór zwięzłych stwierdzeń i poleceń, które padają niemal jak strzały z karabinu maszynowego. W dzisiejszych czasach taka forma wypowiedzi postrzegana jest jako niegrzeczna i niedopuszczalna. W wielu kręgach zaciekłość przesłania Judy budzi sprzeciw, ponieważ ludzie wolą łagodniejszą i delikatniejszą wersję wiary chrześcijańskiej. Jednak Juda przypomina nam, że czasem trzeba stanowczo bronić prawdy przed tymi, którzy chcą ją zniszczyć.

W jaki sposób ty możesz wziąć udział w tej walce?

 

Powiązane Artykuły

Skąd się wziął kanon Starego Testamentu?

A wszystko to przydarzyło się im jako zapowiedź rzeczy przyszłych, spisane zaś zostało ku pouczeniu nas, których dosięga kres czasów Apostoł Paweł (1 List do Koryntian 10,11) Na temat korzystania ze Starego Testamentu w Kościele debatuje się od czasów Ojców Kościoła aż do dzisiaj. Dyskusja dotyczy pytania o kanoniczność poszczególnych ksiąg Starego Testamentu. Słowo kanon […]

Czytaj dalej